Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Ἄν θέλεις νά βρεῖς τόν Θεό διά τῆς «εὐχῆς» δέν θά σταματᾶς ποτέ αύτήν τήν ἐργασία


«Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτόν σου να λέγεις συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως.
Στην αρχή γρήγορα, να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού.
Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις να το λέγεις.
Αν το αφήσεις στενοχωρείσαι πολύ.
Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά- τότε το στέλνει στην καρδιά.
Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και μεταφέρει στην καρδιά οτιδήποτε φαντασθεί.

Όταν ο ευχόμενος κρατεί τον νου του να μη φαντάζεται τίποτε, αλλά να προσέχει μόνο τα λόγια της ευχής, τότε αναπνέοντας ελαφρά με κάποια βία και θέληση δική του τον κατεβάζει στην καρδιά, και τον κρατεί μέσα και λέγει με ρυθμό την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ...;
Αν θέλεις να βρεις τον Θεό δια της «ευχής» δεν θα σταματάς ποτέ αυτήν την εργασία. Όρθιος, καθήμενος, βαδίζοντας δεν θα μένεις χωρίς την ευχή.
Να μη βγαίνει πνοή χωρίς την ευχή για να εφαρμόζεται ο λόγος του Παύλου «αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε».
Εάν μπορέσεις να λέγεις την «ευχή» εκφώνως και συνέχεια, σε δύο-τρεις μήνες πιστεύω την συνηθίζεις και μετά πλησιάζει η Θεία Χάρις και σε ξεκουράζει.
Αρκεί να μη σταματήσεις να την λέγεις με το στόμα, χωρίς διακοπή.
Όταν την παραλάβει ο νους τότε θα ξεκουρασθείς με την γλώσσα να την λέγεις.
Όλη η βία είναι στην αρχή, έως ότου γίνει συνήθεια.
Κατόπιν θα την έχεις σ' όλα τα χρόνια της ζωής σου.
Μόνο κτύπα ευθέως την θύρα του θείου ελέους και πάντως ο Χριστός μας θα σου ανοίξει, εάν επιμένεις».
(Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής)

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Ποιος είναι ο Θεός;


Πολλοί πιστεύουν πως ο Θεός είναι μία αόρατη Ανώτερη Δύναμη που κυβερνά το σύμπαν. Η Ανώτερη όμως αυτή Δύναμη είναι πολύ γενική και ασαφής που δεν ικανοποιεί την ανθρώπινη λογική.
Η ύπαρξη μιας Ανώτερης Δύναμης που δεν μας λέγει συγκεκριμένα πιο είναι το θέλημά της, ώστε να γνωρίζουμε και εμείς ποια είναι τα καθήκοντά μας προξενεί φρίκη.
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από έναν συγκεκριμένο και αυθεντικό Θεό. Υπάρχει όμως τέτοιος Θεός; Αν υπάρχει πρέπει να είναι θεάνθρωπος, ώστε να ακούσουμε από το στόμα του την αλήθεια, αλλά να έχει και τη θεία αυθεντία, ώστε να θέσει τη θεία σφραγίδα του στα λόγια του.
Μέσα στην ιστορία εμφανίσθηκαν πολλοί. Ο Βούδας, ο Μωάμεθ, ο Κομφούκιος, ο Χριστός κ.α. Ποιος όμως απ' όλους αυτούς είναι θεάνθρωπος, αφού η αλήθεια είναι μία;
Υπάρχουν στους ανθρώπους δύο αντιρρήσεις κατά του Χριστού.
Η πρώτη είναι: Ποιος είδε τον Χριστό;
Η δεύτερη είναι: Ο Χριστός υπήρξε, ήταν ένας καλός άνθρωπος ίσως ο καλλίτερος των ανθρώπων, όχι όμως και Θεός. Όσοι προβάλλουν την πρώτη αντίρρηση αρνούνται τον Χριστό ως άνθρωπο, άρα και ως Θεό.
Όσοι προβάλλουν την δεύτερη αντίρρηση αρνούνται την θεότητά του. Χρειάζονται λοιπόν αποδείξεις.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Αφού ο Θεός είναι ένας, πώς έχουμε Τριάδα;


Την απάντηση μας την δίνει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Μας λέγει, ότι ο Θεός είναι ένας κατά την ουσία, τριαδικός όμως στις υποστάσεις δηλαδή στα πρόσωπα. Είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Οι τρεις αυτές υποστάσεις είναι ασυγχύτως ενωμένες και αδιαστάτως διαιρούμενες.
Ο Πατέρας κατέχει τη θεότητα χωρίς να την έχει λάβει από κανέναν άλλον, την δίνει απόλυτα στον Υιό τον οποίο γεννά αιδίως και στο Άγιο Πνεύμα μέσα στο οποίο ενώνονται και οι τρεις.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος θα μας πει: Μία είναι η ουσία της θεότητας που διακρίνεται σε τρεις υποστάσεις, τρία πρόσωπα ενωμένα μεταξύ τους.
Υπάρχει λοιπόν ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίον προέρχονται τα πάντα, ένας Κύριος Ιησούς Χριστός, δια του οποίου έγιναν τα πάντα και ένα Άγιο Πνεύμα μέσα στο οποίο υπάρχουν τα πάντα.
Ο Πατέρας είναι άναρχος χωρίς αρχή, γιατί δεν προήλθε από κανένα. Ο Υιός γεννάται αιδίως από τον Πατέρα. Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και αποστέλλεται σε μας δια του Υιού.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Μπορείτε να αποδείξετε, ότι ένας είναι ο Θεός και όχι πολλοί;


Για τους πιστούς που αποδέχονται την Αγία Γραφή εκεί μαρτυρείται ότι ο Θεός είναι ένας και όχι πολλοί. <<Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου... ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού>> (Έξοδ. 20, 2).
Για όσους αρνούνται την Γραφή τους απαντούμε. Αν παραδεχθούμε πολλούς θεούς είναι ανάγκη να επισημάνουμε και κάποιες διαφορές ανάμεσα στους πολλούς. Γιατί αν δεν υπάρχει καμιά διαφορά σ' αυτούς, τότε ένας θα είναι και όχι πολλοί.
Αν όμως υπάρχει διαφορά σ' αυτούς, τότε πού είναι η τελειότητα; Γιατί αν κάποιος είτε κατά την αγαθότητα, είτε κατά την δύναμη, είτε κατά την σοφία, είτε κατά τον χρόνο, είτε κατά τον τόπο δεν φθάνει την τελειότητα, δεν θα μπορούσε να είναι θεός. Επομένως η μία ταυτότητα όλων αποδεικνύει μάλλον ένα και όχι πολλούς θεούς.
Πώς είναι δυνατόν να κυβερνηθεί ο κόσμος από πολλούς χωρίς να διαλυθεί και να καταστραφεί, αφού θα παρουσιασθούν αντιθέσεις στους κυβερνήτες; Και ποιος απ' όλους αυτούς έβαλε τάξη; Συνεπώς ένας είναι ο Θεός, τέλειος, απερίγραπτος, δημιουργός του σύμπαντος, αυτός που κυβερνά τα πάντα, η πηγή της τελειότητας.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η επιστήμη δεν συμφωνεί με την Γραφή για την αρχή της ζωής. Τι έχετε να πείτε;


Επειδή η επιστήμη δεν έχει αποδείξεις διατυπώνει διάφορες απόψεις:
α) Ομιλεί για μεταφορά σπερμάτων από άλλο πλανήτη σε μικροσκοπική μορφή. Πώς όμως θα ζούσαν οι σπόροι από την έντονη ακτινοβολία των ακτίνων γ' που σκοτώνουν την ζωή; Κι αν προσθέσουμε, ότι έφθαναν στη γη χωρίς να καταστραφούν, θα χρειαζόταν μεγάλος συνδυασμός για να έχουμε βλάστηση και μάλιστα 400.000 ειδών.
Μήπως μεταφέρθηκε η ζωή με κάποιον μετεωρίτη; Όχι, γιατί αυτός θα πυρακτούται και έτσι θα καταστρέφετο η ζωή. Στη θεωρία όμως αυτή έχουμε μετάθεση του θέματος. Πώς έγινε η ζωή στους άλλους πλανήτες;
β) Διατύπωσαν τη θεωρία της αυτόματης γένεσης. Ότι δηλαδή μόνη της η νεκρή ύλη δημιούργησε τη ζωή. Όμως και αυτή η θεωρία καταρρίφθηκε από τα πειράματα του Παστέρ.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Γιατί η σελήνη έγινε ετερόφωτη;


Λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ότι η σελήνη φωτίζεται από τον ήλιο,όχι γιατί δεν μπορούσε ο Θεός να δώσει και σ' αυτή ιδιαίτερο φως, αλλά για να καθιερωθεί ρυθμός και τάξη στην κτίση, του άρχοντα και του αρχομένου, και να διαπαιδαγωγηθούμε και εμείς να κοινωνούμε μεταξύ μας και να μεταδίδουμε και να υποτασσόμαστε, πρώτα στον ποιητή και δημιουργό Θεό και δεσπότη και έπειτα στους άρχοντες που ορίζονται απ' αυτόν, και να μην εξετάζουμε, για ποιο λόγο αυτός κυβερνά και όχι εγώ και να δεχόμαστε από τον Θεό όλα με ευχαρίστηση και ευγνωμοσύνη.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η επιστήμη μάς λέγει πως οι δημιουργικές ημέρες δεν ήταν 24ωρα, αλλά μακρές χρονικοί περίοδοι. Ποιά είναι η αλήθεια;


Εφ' όσον κανείς άνθρωπος δεν ήταν παρών κατά τη δημιουργία, γι' αυτό η επιστήμη διατυπώνει θεωρίες χωρίς αποδείξεις. Μήπως αδυνατεί ο Θεός ως Παντοδύναμος να δημιουργήσει τον κόσμο σε έξι ημέρες ή σε μία ημέρα ή και σε ένα δευτερόλεπτο;
Ο Απόστολος Παύλος μάς λέγει, ότι στο τέλος της ιστορίας θα ανακαινίσει ο Θεός τον κόσμο στιγμιαία <<εν ριπή οφθαλμού>>. Όσος χρόνος μεσολαβεί στο ανοιγόκλεισμα του οφθαλμού. Γιατί λοιπόν να μην δημιουργήσει ο Θεός τον κόσμο σε έξι 24ωρες ημέρες;
Θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η Γραφή ερμηνεύεται από την Γραφή. Έτσι διαβάζουμε στο βιβλίο της εξόδου στο 20ο κεφάλαιο, ότι ο Θεός στην τρίτη εντολή του Δεκαλόγου δίνει εξηγήσεις στον Μωυσή και τον λαό Του: <<Έξι ημέρες θα εργάζεσαι και θα εκτελείς όλα τα έργα σου, κατά την έβδομη ημέρα θα έχεις αργία και ανάπαυση. Και τούτο γιατί σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Θεός τον ουρανό και τη γη και όσα υπάρχουν εντός αυτών και την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε>>.
Δεν θα ήταν απίθανο και παράδοξο να λέγει ο Θεός, να εργάζεσθε έξι ημέρες (24ωρες), γιατί Εγώ έκανα την δημιουργία σε έξι μεγάλες περιόδους;!!!

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα το φως και την τέταρτη μέρα τον ήλιο. Πώς συμβιβάζεται αυτό;


Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα την ενέργεια. Ο ήλιος δεν είναι πηγή του φωτός, αλλά φορέας του φωτός. Μέσα σ' ένα κουτί σπίρτα, έχω φωτιά. Παίρνω ένα σπίρτο και το ανάβω. Το σπίρτο είναι φορέας και όχι πηγή του φωτός.
Η πηγή του φωτός είναι ο Θεός, γιατί <<φως εστί>>.
Δεν υπάρχει αντίθεση μεταξύ πρώτης και τέταρτης ημέρας. Την πρώτη ημέρα έχουμε το αίτιον του φωτός που είναι ο Θεός ως πηγή φωτός (ακτίστου) και την τέταρτη ημέρα έχουμε τον φορέα του φωτός τον ήλιο τον αίτιο χωρισμού ημέρας και νυκτός.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ομιλούν για συστολή και διαστολή του αρχέγονου φωτός σε 24ωρη βάση.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και είπεν ο Θεός γενηθήτω φως. Ποιό ήταν αυτό το φως;


Το φως που δημιούργησε ο Θεός στην αρχή της δημιουργίας ήταν η ενέργεια. Έτσι από την ενέργεια περνάμε στην ύλη και από την ύλη στην ενέργεια. Αν π.χ. κάψουμε ένα ξύλο που είναι ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια – φωτιά.
Γιατί ξεκίνησε η όλη δημιουργία από το φως; Γιατί ο Θεός <<φως εστί>>. Ο Θεός είναι όλος φως. Όμως το φως του Θεού είναι άκτιστο, που σημαίνει ότι δεν δημιουργήθηκε από τον Ίδιο, αλλά είναι μέσα στην φύση Του.
Ενώ την ουσία του Θεού δεν την γνωρίζουν ούτε αυτοί οι άγιοι άγγελοι, όμως βλέπουν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Μέσα στη Βασιλεία του Θεού θα βλέπουμε αυτό το φως την ακτίστων ενεργειών του Θεού.
Λέγει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σε ομιλία του στο άγιο Βάπτισμα:
<<Ο Θεός είναι το ύψιστο και απροσπέλαστο και ανέκφραστο φως, το οποίο ούτε νους μπορεί να κατανοήσει, ούτε λόγος να εκφράσει και αυτό φωτίζει κάθε λογική φύση. Αυτό το φως είναι για τα νοητά, ό,τι είναι ο ήλιος για τα αισθητά. Όσο καθαριζόμαστε, τόσο και το φανταζόμαστε. Και όσο το φανταζόμαστε τόσο το αγαπάμε. Και όσο το αγαπάμε, τόσο το κατανοούμε...>>

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Ποιό είναι αυτό το πνεύμα;


Στους ψαλμούς διαβάζουμε: <<Εξαποστελείς το πνεύμα Σου και κτισθήσονται (Ψαλμ. 103, 8).
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λέγουν, ότι είναι το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Θεότητας. Δεν είναι ανυπόστατη πνοή, αλλά ιδιαίτερη υπόσταση που προέρχεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Λόγο.
Το πνεύμα αυτό του Θεού που στέλνεται και δημιουργεί και συνέχει, δεν είναι φύσημα που χάνεται, αλλά πρόσωπο.
Έτσι συνεσκιασμένα υπάρχουν και τα τρία πρόσωπα στην δημιουργία.
Ο Πατήρ θέλει, ο Λόγος δημιουργεί, το Άγιο Πνεύμα ζωοποιεί, δίνει ζωή.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Για ποιόν ουρανό και ποιά γη ομιλεί η Γραφή;


Ο ουρανός είναι η περιοχή των ορατών και αοράτων κτισμάτων. Μέσα σε σ' αυτόν περικλείονται και περιορίζονται οι νοερές δυνάμεις των αγγέλων και όλα τα αισθητά.
Έχουμε τρεις ουρανούς.
α) Τον μετεωρολογικό ή ατμοσφαιρικό ουρανό.
Λέμε, τα σύννεφα είναι στον ουρανό
β) Τον αστρικό ουρανό. Λέμε, ο ήλιος λάμπει στον ουρανό.
γ) Τον πνευματικό ουρανό. Λέμε, ο Θεός είναι στον ουρανό. Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι αρπάχτηκε << έως τρίτου ουρανού>>.
Η γη είναι ο πλανήτης στον οποίο κατοικούμε. Είναι ο πλανήτης πάνω στον ποίο θα παιχθεί το δράμα του ανθρώπου.
Αν στην πορεία της ζωής το ενδιαφέρον του ανθρώπου στράφηκε και στον έναστρο ουρανό, αυτό δεν απασχόλησε τότε τον συγγραφέα της Βίβλου. Από την αρχή τον άνθρωπο τον ενδιέφερε η γη. Μήπως σύγχρονοι άνθρωποι δεν λένε; Πώς ο άνθρωπος θέλει να κατακτήσει τα άστρα, αφού δεν τακτοποίησε τα της γης;
Αφού στην γη δεν υπάρχει ειρήνη και ευτυχία αλλά πόλεμοι και δυστυχία, γιατί ζητάμε να πάμε πιο πέρα; Η προσπάθεια κατάκτησης των άστρων γίνεται για να πραγματοποιηθεί η κατάκτησης της γης εκ των άστρων. Δηλαδή η επιβολή διά των άστρων.


Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο;


Προσωπικά ο Θεός δεν είχε ανάγκη τη δημιουργία. Δημιούργησε τον κόσμο για τους εξής λόγους:
α) Από αγάπη, για να συμμετέχει και η δημιουργία στην μακαριότητα του Θεού.
β) Γιατί το ήθελε ο ίδιος.
Τα δύο αυτά, το θέλω και η αγάπη του Θεού συνέβαλαν στην όλη δημιουργία.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιός είναι ο Δημιουργός Θεός;


Είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Τα πάντα δημιουργήθηκαν εκ του Πατρός, δι' Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Υπάρχει πλήρης ενότητα της βουλής του Πατρός και του Υιού στη δημιουργία του κόσμου. Ο Πατήρ εκδίδει το πρόσταγμα προς δημιουργία και ο Υιός το φέρνει σε πέρας. <<Του μεν Πατρός ευδοκούντος , του δε Υιού ενεργούντος και του Αγίου Πνεύματος συνεργούντος>>.
Τα πάντα έλαβα ύπαρξη διά του Υιού ως δημιουργού, αλλά ο Υιός δεν είναι κεχωρισμένος και ανεξάρτητος του Πατρός, αλλά αντλεί τα πάντα εκ του Πατρός και αναφέρει τα πάντα στον Πατέρα.
Διαβάζουμε στις Παροιμίες Σολομώντος (8, 27-30): <<Εγώ η Σοφία ετοίμαζα τον ουρανό και ήμουν κοντά στον Θεό και χαιρόμουν και ευφραινόμην εν τω πρόσωπώ Του>>.
Και ο Απόστολος Παύλος θα γράψει στους Κολασσαείς, 1,16: <<Τα πάντα δι' αυτού και εις αυτόν έκτισται>>.
Είναι αυτός που έγινε άνθρωπος και μας επισκεύθηκε στη γη: <<Ο κόσμος δι' αυτού εγένετο και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω. Εις τα ίδια ήλθε και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι>> (Ιωάν. 1, 10-12).

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Γραφή ομιλεί για Θεό Δημιουργό. Είναι όμως δυνατή η εκ του μηδενός Δημιουργία;


Για ένα Παντοδύναμο, Άχρονο, Αϊδιο και Υπερκόσμιο Θεό, τα πάντα είναι δυνατά. Με τη φράση της <<Γενέσεως>>, <<Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανό και την γην>>, δηλώνεται η εκ του μηδενός δημιουργία του χώρου και του χρόνου που είναι συνυφασμένα μεταξύ τους. Αυτό μας λέγει σήμερα και η επιστήμη. Ότι ο χώρος και ο χρόνος δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα και δεν χωρίζουν. Έτσι από το <<εν αρχή εποίησεν>> της Γραφής φθάσαμε στον χωροχρόνο του Αϊνστάιν.
Διαβάζουμε στον 101ο ψαλμό του Δαυίδ: <<Κατ' αρχάς συ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας και έργα των χειρών σου εισίν οι ουρανοί. Αυτοί απολούνται, συ δε διαμένεις, και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Πώς γνωρίζουμε ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι Θεόπνευστη;


Από το περιεχόμενο των βιβλίων της, για τις υψηλές έννοιες περί Θεού, κόσμου και ανθρώπου και το σημαντικότερο από τις προφητείες περί του Μεσσία που γράφτηκαν 1.000, 800, 600 και 500 χρόνια προ Χριστού.
Ο Πασκάλ λέγει, ότι η μεγαλύτερη απόδειξη της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης είναι η προφητεία, γιατί αυτή αποτελεί ένα συνεχές θαύμα. Σπουδαιότατο δείγμα της γνησιότητας των προφητειών είναι, ότι αυτές βρίσκονται στα χέρια των Εβραίων που σταύρωσαν τον Χριστό.
Αυτοί λοιπόν που δεν τον δέχθηκαν ως Μεσσία και τον σταύρωσαν είναι αδύνατον να νόθευσαν τις προφητείες που αναφέρονται σ' Αυτόν.
Επί πλέον όλες οι προφητείες για τον Μεσσία εκπληρώθηκαν με κάθε λεπτομέρεια στο πρόσωπο του Χριστού.
Υπήρχε, λέγει ο Πασκάλ, η αναμονή και η έλευση του Ιησού πάντοτε επί της γης. Ο Χριστός είναι το μοναδικό πρόσωπο που δεσπόζει σ' όλους τους αιώνες ως <<αναμενόμενος>> και <<ελθών>>. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στον κόσμο που έχει όχι μόνο ιστορία, αλλά και προϊστορία.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Πώς γνωρίζουμε τον Θεό;


Τον Θεό τον γνωρίζουμε με δύο τρόπους μας λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος. Ο ένας τρόπος είναι δια μέσου της κτίσεως. Δηλαδή ο Θεός κρύπτεται πίσω από τα έργα Του και φανερώνεται δι' αυτών, γιατί μόνο έτσι γίνεται προσιτός στην ασθενική μας αντίληψη. Ο δεύτερος τρόπος είναι δια της συνειδήσεως.
Ο Μέγας Βασίλειος μας λέγει, ότι την ουσία του Θεού κανείς δεν μπορεί να την προσεγγίσει, γιατί είναι απλησίαστη. Όμως μπορούμε να γνωρίσουμε τον
Θεό μέσω των θείων ενεργειών Του.
Ο Θεός δεν ανακαλύπτεται, αλλά αποκαλύπτεται στον άνθρωπο. Αποκαλύφθηκε στον Μωυσή, στους Πατριάρχες, στους προφήτες, στους Αγίους. Στο πρόσωπο του Ιησού ο Θεός αποκαλύφθηκε με τρόπο οριστικό και ολοκληρωτικό. Αφού μας πρόσφερε τον ίδιο Του τον Υιό δεν έχει πια τίποτα να κρατήσει για τον εαυτό Του και δεν μπορεί πια παρά να χαρίζει.
Χάρη στον Υιό του ανθρώπου οι ουρανοί όπου διαμένει ο Θεός ανοίχθηκαν και ο Θεός φανερώθηκε και μας έγινε προσιτός. Ο Χριστός μας έκανενα δούμε τον Θεό Πατέρα και να τον αισθανθούμε: <<ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα>> (Ιωάνν. 14, 9).
Για να γνωρίσει λοιπόν κάποιος τον Θεό πρέπει πρώτα να γνωρισθεί απ' αυτόν (Γαλάτ. 4, 9).

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιος είδε τον Θεό;


Όταν λες ποιος είδε τον Θεό, μέσα σου κάνεις τον εξής συλλογισμό: Μόνο κάθε τι που βλέπω υπάρχει. Ότι δεν βλέπω δεν υπάρχει. Τον Θεό δεν τον βλέπω, άρα δεν υπάρχει. Είναι όμως αληθινή η πρόταση, ότι δεν βλέπω δεν υπάρχει; Πόσα πράγματα δεν βλέπουμε και όμως υπάρχουν;
Το φως το βλέπουμε; Τι είναι το φως; Είναι αυτό το οποίο βλέπουμε; Τον ηλεκτρισμό τον βλέπουμε; Όχι. Δεν τον βλέπουμε, αλλά ούτε γνωρίζουμε τι είναι ηλεκτρισμός.
Αν ήμαστε τυφλοί και δεν βλέπαμε τον ήλιο, δεν θα υπήρχε ήλιος; Ή αν παρατηρώ την ανατολή και τη δύση του ήλιου, μπορώ να ισχυρισθώ ότι ο ήλιος κινείται;
Ας υποθέσουμε ότι ο Θεός καταδεχόταν να εμφανισθεί όπως είναι. Ποιος θα τολμούσε να τον ατενίσει, όταν ένα μόνο δημιούργημά του που λέγεται ήλιος δεν μπορούμε να το δούμε με γυμνά μάτια; Ποιος θα τολμούσε με τα υλικά του μάτια να δει τον Θεό που είναι φως απείρως δυνατότερο από τον υλικό ήλιο;
Ο Θεός δεν εμφανίζεται όπως είναι, γιατί τότε θα επεβάλλετο με τον φόβο και όχι με την αγάπη. Θα τον δεχόμαστε χωρίς να μπορούμε να τον αρνηθούμε, πράγμα το οποίο στερείται ηθικής αξίας.
Ο Κύριός μας είπε, ότι αυτοί που έχουν καθαρή καρδιά θα δουν τον Θεό. Δεν θα δουν βέβαια την ουσία Του, αλλά τις άκτιστες ενέργειές Του. <<Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεό όψονται>> (Ματθ. 5, 8).

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιες οι αποδείξεις περί υπάρξεως του Θεού;


Την απάντηση μας τη δίνει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: <<Ποιος ρύθμισε με τάξη τα ουράνια και επίγεια σώματα, όσα κινούνται με τον αέρα και όσα ζουν μέσα στο νερό και όσα υπήρχαν πριν από αυτά, δηλαδή τον ουρανό, τη γη, τον αέρα, το νερό; Ποιος τα ανάμιξε και τα διαχώρισε; Ποιος δίνει και κατευθύνει την ατέλειωτη και ανεμπόδιστη κίνηση;
Δεν είναι λοιπόν ο δημιουργός των πάντων αυτός που έχει φυτεύσει το λογικό, με το οποίο τα πάντα κατευθύνονται στη ζωή; Αλλά ποιος είναι ο δημιουργός τους; Δεν είναι αυτός που τα έπλασε και τους έδωσε ζωή; Δεν μπορούμε βέβαια να δώσουμε τόση δύναμη στην τύχη. Ποιος τα ρύθμισε; Ας το αποδώσουμε και αυτό, αν θέλετε, στην τύχη. Ποιος τα διατηρεί και τα φυλάει σύμφωνα με τους πρώτους νόμους; Κάποιος άλλος ή η τύχη; Οπωσδήποτε κάποιος άλλος και όχι η τύχη. Και τι είναι τέλος πάντων αν όχι ο Θεός; Έτσι λοιπόν το λογικό που είναι φυτευμένο σε όλους μας, και που είναι ο πρώτος νόμος μέσα μας ενωμένος με όλους τους ανθρώπους, μας ανέβασε από τα ορατά στον Θεό>>.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιος έκανε τον Θεό;


Όταν ρωτάς ποιος έκανε τον Θεό, η σκέψη σου είναι φαύλος κύκλος. Μία από τις ιδιότητες του Θεού είναι το άναρχο Αυτού. Όταν ρωτάς ποιος έκανε τον Θεό είναι σαν να λες ποιος γέννησε τον Αγέννητο; Ποιος έδωσε αρχή στον Άναρχο; Αλλά ας υποθέσουμε ότι τον Θεό τον γέννησε κάποιος άλλος και τον κάποιον άλλο κάποιος άλλος κ.ο.κ. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να σταματήσουμε κάπου και να πούμε, ότι αυτός είναι πρώτος άνευ προηγουμένου; Ασφαλώς ναι. Αυτός λοιπόν δεν μπορεί να είναι ούτε ο οργανικός κόσμος, ούτε ο ανόργανος, για τον απλούστατο λόγο: Ένα πράγμα για να κινηθεί πρέπει σύμφωνα με τον Νόμο της αδράνειας να ενεργήσει πάνω του μία δύναμη. Η δύναμη αυτή μπορεί να είναι κίνηση ή κάτι ακίνητο. Αν είναι κίνηση, από πού η κίνηση αυτή; Από άλλη; Και η άλλη από άλλη κ.ο.κ. Κατ' ανάγκη θα φθάσουμε σε ένα ακίνητο, το οποίο κινεί τα άλλα. Το πρώτο λοιπόν ακίνητο που κινεί τα άλλα δεν μπορεί να είναι εντός του κόσμου, γιατί εντός του κόσμου μόνο κίνηση υπάρχει. Επομένως θα είναι εκτός του κόσμου. Και άρα το ακίνητο αυτό είναι ο Θεός.
Ο Θεός υπάρχει πάντοτε και η ύπαρξή του επιβάλλεται σε ένα πρωταρχικό γεγονός, που δεν χρειάζεται καμία εξήγηση. Ο Θεός δεν έχει ούτε αρχή ούτε <<γίγνεσθαι>>. Είναι ο Ων, ο υπάρχων, ο Αιώνιος, ο Ύψιστος, ο Άγιος.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Από πότε ο Θεός;


Λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: <<Ο Θεός υπάρχει πάντοτε. Ο όρος <<ο υπάρχων>>, εκφράζει το αιώνιο, και με αυτό αυτοτιτλοφορείται όταν εμφανίζεται πάνω στο όρος στον Μωυσή. Η ύπαρξή του ούτε άρχισε κάποτε, ούτε και θα λήξει ποτέ. Ο θαυμασμός αυτός προς τον Θεό δημιουργεί περισσότερο πόθο μέσα μας να καθαρισθούμε και με την κάθαρση αυτή να γίνει ο νους μας θεόμορφος>>.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Τι είναι ο Θεός;


Κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό η λέξη <<Θεός>> παράγεται ή εκ του θέειν (=τρέχειν), επειδή ο Θεός είναι πανταχού παρών, ή εκ του αίθειν (=καίειν), <<ο γαρ Θεός πυρ καταναλίσκον πάσαν κακίαν εστίν>>, ή εκ του θεάσθαι, επειδή ο Θεός τα πάντα βλέπει και <<εθεάσατο πάντα πριν γενέσεως αυτών>> ή εκ του θω (τίθημι), επειδή ο Θεός είναι ο ποιητής πάντων και ο αίτιος κατασκευής των πάντων.
Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων λέγει, ότι ο Θεός είναι ένας, αγέννητος, άναρχος, άτρεπτος, αναλλοίωτος, άχρονος και ποτέ δεν πεθαίνει. Είναι αγαθός και δίκαιος. Δημιουργός του ουρανού και της γης και των αγγέλων. Είναι ο ποιητής και των ψυχών και των σωμάτων.
Ενώ κατά την ουσία ο Θεός είναι ένας, όμως έχει τρία πρόσωπα. Είναι ο αγέννητος Πατήρ, ο μονογενής Υιός του, ο Θεός Λόγος, και το εκπορευτό εκ του Πατρός, Άγιον Πνεύμα.
Ο Ιωσήφ Βρυέννιος μας λέγει, ότι ο Θεός είναι υπερούσια ουσία που δεν υποπίπτει στις αισθήσεις μας. Είναι δυσνόητο ζήτημα και η ουσία του δεν μπορεί να ερευνηθεί.
Όσο ο νους των ανθρώπων προσπαθεί να γνωρίσει τον Θεό, τόσο βλέπει πόσο άγνωστος είναι. Ποιος μπορεί να νοήσει τον απερινόητο; Ποιος να ερμηνεύσει τον ανερμήνευτο; Πώς ο πηλός μπορεί να καταλάβει τον άπειρο Θεό;
Ο Θεός είναι η πηγή των αγαθών, η άπειρη αγάπη, ο υπέρθεος έρως, των εφετών το ακρότατον. Είναι το αληθινό φως που φωτίζει και δεν φωτίζεται. Είναι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Είναι ο αδαπάνητος θησαυρός και της φιλανθρωπίας το ανεξάντλητο πέλαγος.
Και ο Ιερός Χρυσόστομος τονίζει: Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι υπάρχει ο Θεός. Δεν πρέπει όμως να περιεργαζόμαστε την ουσία Αυτού. Και ο προφήτης Δαυίδ λέγει, ότι είναι άφρονας αυτός που λέγει, ότι δεν υπάρχει Θεός. <<Είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός>> (Ψαλμ. 13, 1).
Ο Θεός υπάρχει και είναι ανέκφραστος, αόρατος, ακατάληπτος, απερινόητος και απρόσιτος.
Να πώς το λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: <<Άπειρο είναι το θείο και ακατάληπτο και μόνο ένα από αυτό είναι καταληπτό, η απειρία και α ακαταληψία>>.

Πατηρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ήταν δυνατόν ιστορικά να διατηρηθεί η παράδοση αυτή ανόθευτη;


Και βέβαια ήταν, για τους εξής λόγους:
α) Κατά την αρχαιότητα έχουμε παραδείγματα ύμνων πολλών στροφών που διατηρήθηκαν προφορικά για χίλια χρόνια όπως π.χ. Η ινδική Rigveda με 153.800 λέξεις. Ή ακόμα και με τους στίχους του Ομήρου που για 500 χρόνια ήσαν προφορικοί.
β) Ο Αδάμ έζησε 930 χρόνια και επομένως μετέδωσε προφορικά σε εγγόνια και τετραέγγονα όσα τους αποκάλυψε ο Θεός. Οι πληροφορίες αυτές έφθασαν μέχρι την εποχή του Νώε.
γ) Η πτώση του ανθρώπου είχε σαν συνέπεια την απομάκρυνσή τους από τον αληθινό Θεό. Όμως βλέπουμε στις μυθικές διηγήσεις των λαών να υπάρχει ένας πυρήνας παραδοχής μιας πρωταρχικής κοινής παραδόσεως.
Η ομοιότητα όλων των θρύλων κατά τον πυρήνα σημαίνει την προέλευση αυτών από μία κοινή πηγή.
Επομένως η βιβλική διήγηση φέρει παγκόσμιο χαρακτήρα γιατί είναι αχρωμάτιστη εθνικώς και τούτο είναι ένα δείγμα αξιοπιστίας της βιβλικής διηγήσεως.
δ) Ο Μωυσής ως θεόπνευστος καταγράφει όλες αυτές τις αλήθειες που αποκάλυψε ο Θεός.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Γραφή μας λέγει, ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν εκ του μηδενός. Πώς να το δεχθούμε, αφού κανείς άνθρωπος ως παρατηρητής δεν υπήρχε τότε να το δει;


Πραγματικά δεν υπήρχε ο άνθρωπος όταν έγινε η δημιουργία του Σύμπαντος. Όμως ο Δημιουργός Θεός αποκάλυψε στον άνθρωπο τη δημιουργία του κόσμου.
Αν δεν έδινε τις πληροφορίες αυτές για τη δημιουργία του ουρανού, της γης και του ανθρώπου, κανείς δεν θα γνώριζε για την προέλευσή τους, ούτε για την πρωταρχική πηγή του κακού (τον διάβολο), ούτε περί την υπόσχεση περί ενός Μεσσία – Λυτρωτού.
Από αγάπη λοιπόν ο Θεός αποκάλυψε στον άνθρωπο την αρχή της ιστορίας της ανθρωπότητας και της δημιουργίας του κόσμου, ώστε οι γνώσεις αυτές να μεταδίδονται εκ παραδόσεως στις επόμενες γενιές.
Η προφορική αυτή παράδοση καταγράφηκε αργότερα από τον θεόπνευστο συγγραφέα Μωυσή στο πρώτο του βιβλίο την <<Γένεσιν>> 1.500 χρόνια προ Χριστού.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Παλαιά Διαθήκη είναι σύνολο βιβλίων που τα πρωτότυπά τους είναι στα χέρια των Εβραίων. Εμείς οι Χριστιανοί γιατί την χρησιμοποιούμε και μάλιστα στην Λατρεία μας;


Η Παλαιά Διαθήκη είναι ο αποκαλυπτικός γραπτός λόγος του Θεού που περιέχει την παλαιά συμφωνία του Θεού με τον περιούσιο λαό Του τον Ισραήλ. Υπόσχεται ότι θα τους ευλογεί, εφόσον εκείνοι θα τον υπακούουν και θα μένουν πιστοί σ' Αυτόν.
Η Παλαιά Διαθήκη στο μεγαλύτερο μέρος της, γράφτηκε πρωτοτύπως στα Εβραϊκά. Την κατέχουν οι Εβραίοι που φόνευσαν τον Μεσσία Χριστό και άρα δεν υπάρχει φόβος για παραποίησή της.
Το 250 προ Χριστού μεταφράσθηκε στα Ελληνικά από 72 μεταφραστές. Τη μετάφραση αυτή χρησιμοποιεί η Εκκλησία μας.
Στο πρώτο της βιβλίο την <<Γένεσιν>> περιγράφεται η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου και του ανθρώπου , η πτώση του ανθρώπου, αλλά και η υπόσχεση του Θεού στον πρώτο άνθρωπο, ότι θα στείλει ένα Μεσσία για να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος.
Η Παλαιά Διαθήκη αποτελεί το κλειδί για να ερμηνεύσουμε την Καινή Διαθήκη. Το γιατί ήρθε ο Χριστός στη γη, γιατί σταυρώθηκε, γιατί αναστήθηκε. Γιατί ενδιαφέρθηκε για την ιστορία και πήρε μέρος στην ιστορική περιπέτεια. Ο Χριστός είναι το κλειδί και το κέντρο των δύο Διαθηκών. Η μελέτη της Βίβλου θα μας οδηγήσει στο πρόσωπο του ζωντανού Λόγου του Θεού.
Γι' αυτό η Εκκλησία μας επιλέγει περικοπές από την Θεόπνευστη Παλαιά Διαθήκη, είτε ψαλμούς, είτε προφητείες, είτε διηγήσεις από την κοσμολογία και ανθρωπολογία και τις χρησιμοποιεί στη Λατρεία της, για να κατανοούμε το λυτρωτικό έργο του Χριστού.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Χαίρετε αδέρφια

''ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ...ΑΜΗΝ''.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΘΕΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΟΣ, ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ, ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ ΜΟΧΘΟ ΤΟΥ, ΩΣ ΜΙΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΑΤΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΕΙΡΙΣΤΟ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΩΝ. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΒΙΩΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ-ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΣΥΝ ΘΕΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΕΡΜΑ-ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ.....ΠΕΦΤΩ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟ ΘΕΑΡΕΣΤΟ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΙΚΕΤΕΥΩ ΤΟΝ ΔΩΡΕΟΔΟΤΗ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΔΕΟΜΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΠΙΒΟΥΛΗ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΗ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΑΔΥΝΑΤΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ. Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ, ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΛΠΟΥΖΟΥ, ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ''ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ''.
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡ, ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΤΟ ΥΠΕΔΕΙΞΕΣ....ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΑ....
ΣΟΥ ΟΦΕΙΛΩ ΚΑΙ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ''ΣΥΓΝΩΜΗ'' ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΞΙΟΤΗΤΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ....
Ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΟΥ...ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ...

''ΧΡΙΣΤΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟΝ, ΤΟ ΦΩΤΙΖΟΝ ΚΑΙ ΑΓΙΑΖΩΝ ΠΑΝΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ, ΣΗΜΕΙΩΘΗΤΩ ΕΦ ΗΜΑΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ, ΙΝΑ ΕΝ ΑΥΤΩ ΟΨΩΜΕΘΑ ΦΩΣ ΤΟ ΑΠΡΟΣΙΤΟΝ. ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝ ΤΑ ΔΙΑΒΗΜΑΤΑ ΗΜΩΝ ΠΡΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΣΟΥ ΠΡΕΣΒΕΙΑΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΣΟΥ ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΣΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ...ΑΜΗΝ!!!