Η επιστήμη δεν συμφωνεί με την Γραφή για την αρχή της ζωής. Τι έχετε να πείτε;

Επειδή η επιστήμη δεν έχει αποδείξεις διατυπώνει διάφορες απόψεις:

α) Ομιλεί για μεταφορά σπερμάτων από άλλο πλανήτη σε μικροσκοπική μορφή. Πώς όμως θα ζούσαν οι σπόροι από την έντονη ακτινοβολία των ακτίνων γ' που σκοτώνουν την ζωή; Κι αν προσθέσουμε, ότι έφθαναν στη γη χωρίς να καταστραφούν, θα χρειαζόταν μεγάλος συνδυασμός για να έχουμε βλάστηση και μάλιστα 400.000 ειδών.

Μήπως μεταφέρθηκε η ζωή με κάποιον μετεωρίτη; Όχι, γιατί αυτός θα πυρακτούται και έτσι θα καταστρέφετο η ζωή. Στη θεωρία όμως αυτή έχουμε μετάθεση του θέματος. Πώς έγινε η ζωή στους άλλους πλανήτες;

β) Διατύπωσαν τη θεωρία της αυτόματης γένεσης. Ότι δηλαδή μόνη της η νεκρή ύλη δημιούργησε τη ζωή. Όμως και αυτή η θεωρία καταρρίφθηκε από τα πειράματα του Παστέρ.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Γιατί η σελήνη έγινε ετερόφωτη;

Λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ότι η σελήνη φωτίζεται από τον ήλιο,όχι γιατί δεν μπορούσε ο Θεός να δώσει και σ' αυτή ιδιαίτερο φως, αλλά για να καθιερωθεί ρυθμός και τάξη στην κτίση, του άρχοντα και του αρχομένου, και να διαπαιδαγωγηθούμε και εμείς να κοινωνούμε μεταξύ μας και να μεταδίδουμε και να υποτασσόμαστε, πρώτα στον ποιητή και δημιουργό Θεό και δεσπότη και έπειτα στους άρχοντες που ορίζονται απ' αυτόν, και να μην εξετάζουμε, για ποιο λόγο αυτός κυβερνά και όχι εγώ και να δεχόμαστε από τον Θεό όλα με ευχαρίστηση και ευγνωμοσύνη.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η επιστήμη μάς λέγει πως οι δημιουργικές ημέρες δεν ήταν 24ωρα, αλλά μακρές χρονικοί περίοδοι. Ποιά είναι η αλήθεια;

Εφ' όσον κανείς άνθρωπος δεν ήταν παρών κατά τη δημιουργία, γι' αυτό η επιστήμη διατυπώνει θεωρίες χωρίς αποδείξεις. Μήπως αδυνατεί ο Θεός ως Παντοδύναμος να δημιουργήσει τον κόσμο σε έξι ημέρες ή σε μία ημέρα ή και σε ένα δευτερόλεπτο;

Ο Απόστολος Παύλος μάς λέγει, ότι στο τέλος της ιστορίας θα ανακαινίσει ο Θεός τον κόσμο στιγμιαία <<εν ριπή οφθαλμού>>. Όσος χρόνος μεσολαβεί στο ανοιγόκλεισμα του οφθαλμού. Γιατί λοιπόν να μην δημιουργήσει ο Θεός τον κόσμο σε έξι 24ωρες ημέρες;

Θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η Γραφή ερμηνεύεται από την Γραφή. Έτσι διαβάζουμε στο βιβλίο της εξόδου στο 20ο κεφάλαιο, ότι ο Θεός στην τρίτη εντολή του Δεκαλόγου δίνει εξηγήσεις στον Μωυσή και τον λαό Του: <<Έξι ημέρες θα εργάζεσαι και θα εκτελείς όλα τα έργα σου, κατά την έβδομη ημέρα θα έχεις αργία και ανάπαυση. Και τούτο γιατί σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Θεός τον ουρανό και τη γη και όσα υπάρχουν εντός αυτών και την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε>>.

Δεν θα ήταν απίθανο και παράδοξο να λέγει ο Θεός, να εργάζεσθε έξι ημέρες (24ωρες), γιατί Εγώ έκανα την δημιουργία σε έξι μεγάλες περιόδους;!!!

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα το φως και την τέταρτη μέρα τον ήλιο. Πώς συμβιβάζεται αυτό;

Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα την ενέργεια. Ο ήλιος δεν είναι πηγή του φωτός, αλλά φορέας του φωτός. Μέσα σ' ένα κουτί σπίρτα, έχω φωτιά. Παίρνω ένα σπίρτο και το ανάβω. Το σπίρτο είναι φορέας και όχι πηγή του φωτός.

Η πηγή του φωτός είναι ο Θεός, γιατί <<φως εστί>>.

Δεν υπάρχει αντίθεση μεταξύ πρώτης και τέταρτης ημέρας. Την πρώτη ημέρα έχουμε το αίτιον του φωτός που είναι ο Θεός ως πηγή φωτός (ακτίστου) και την τέταρτη ημέρα έχουμε τον φορέα του φωτός τον ήλιο τον αίτιο χωρισμού ημέρας και νυκτός.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ομιλούν για συστολή και διαστολή του αρχέγονου φωτός σε 24ωρη βάση.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και είπεν ο Θεός γενηθήτω φως. Ποιό ήταν αυτό το φως;

Το φως που δημιούργησε ο Θεός στην αρχή της δημιουργίας ήταν η ενέργεια. Έτσι από την ενέργεια περνάμε στην ύλη και από την ύλη στην ενέργεια. Αν π.χ. κάψουμε ένα ξύλο που είναι ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια – φωτιά.

Γιατί ξεκίνησε η όλη δημιουργία από το φως; Γιατί ο Θεός <<φως εστί>>. Ο Θεός είναι όλος φως. Όμως το φως του Θεού είναι άκτιστο, που σημαίνει ότι δεν δημιουργήθηκε από τον Ίδιο, αλλά είναι μέσα στην φύση Του.

Ενώ την ουσία του Θεού δεν την γνωρίζουν ούτε αυτοί οι άγιοι άγγελοι, όμως βλέπουν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Μέσα στη Βασιλεία του Θεού θα βλέπουμε αυτό το φως την ακτίστων ενεργειών του Θεού.

Λέγει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σε ομιλία του στο άγιο Βάπτισμα:

<<Ο Θεός είναι το ύψιστο και απροσπέλαστο και ανέκφραστο φως, το οποίο ούτε νους μπορεί να κατανοήσει, ούτε λόγος να εκφράσει και αυτό φωτίζει κάθε λογική φύση. Αυτό το φως είναι για τα νοητά, ό,τι είναι ο ήλιος για τα αισθητά. Όσο καθαριζόμαστε, τόσο και το φανταζόμαστε. Και όσο το φανταζόμαστε τόσο το αγαπάμε. Και όσο το αγαπάμε, τόσο το κατανοούμε...>>

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Ποιό είναι αυτό το πνεύμα;

Στους ψαλμούς διαβάζουμε: <<Εξαποστελείς το πνεύμα Σου και κτισθήσονται (Ψαλμ. 103, 8).

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λέγουν, ότι είναι το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Θεότητας. Δεν είναι ανυπόστατη πνοή, αλλά ιδιαίτερη υπόσταση που προέρχεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Λόγο.

Το πνεύμα αυτό του Θεού που στέλνεται και δημιουργεί και συνέχει, δεν είναι φύσημα που χάνεται, αλλά πρόσωπο.

Έτσι συνεσκιασμένα υπάρχουν και τα τρία πρόσωπα στην δημιουργία.

Ο Πατήρ θέλει, ο Λόγος δημιουργεί, το Άγιο Πνεύμα ζωοποιεί, δίνει ζωή.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Για ποιόν ουρανό και ποιά γη ομιλεί η Γραφή;

Ο ουρανός είναι η περιοχή των ορατών και αοράτων κτισμάτων. Μέσα σε σ' αυτόν περικλείονται και περιορίζονται οι νοερές δυνάμεις των αγγέλων και όλα τα αισθητά.

Έχουμε τρεις ουρανούς.

α) Τον μετεωρολογικό ή ατμοσφαιρικό ουρανό.

Λέμε, τα σύννεφα είναι στον ουρανό

β) Τον αστρικό ουρανό. Λέμε, ο ήλιος λάμπει στον ουρανό.

γ) Τον πνευματικό ουρανό. Λέμε, ο Θεός είναι στον ουρανό. Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι αρπάχτηκε << έως τρίτου ουρανού>>.

Η γη είναι ο πλανήτης στον οποίο κατοικούμε. Είναι ο πλανήτης πάνω στον ποίο θα παιχθεί το δράμα του ανθρώπου.

Αν στην πορεία της ζωής το ενδιαφέρον του ανθρώπου στράφηκε και στον έναστρο ουρανό, αυτό δεν απασχόλησε τότε τον συγγραφέα της Βίβλου. Από την αρχή τον άνθρωπο τον ενδιέφερε η γη. Μήπως σύγχρονοι άνθρωποι δεν λένε; Πώς ο άνθρωπος θέλει να κατακτήσει τα άστρα, αφού δεν τακτοποίησε τα της γης;

Αφού στην γη δεν υπάρχει ειρήνη και ευτυχία αλλά πόλεμοι και δυστυχία, γιατί ζητάμε να πάμε πιο πέρα; Η προσπάθεια κατάκτησης των άστρων γίνεται για να πραγματοποιηθεί η κατάκτησης της γης εκ των άστρων. Δηλαδή η επιβολή διά των άστρων.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο;

Προσωπικά ο Θεός δεν είχε ανάγκη τη δημιουργία. Δημιούργησε τον κόσμο για τους εξής λόγους:

α) Από αγάπη, για να συμμετέχει και η δημιουργία στην μακαριότητα του Θεού.

β) Γιατί το ήθελε ο ίδιος.

Τα δύο αυτά, το θέλω και η αγάπη του Θεού συνέβαλαν στην όλη δημιουργία.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιός είναι ο Δημιουργός Θεός;

Είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Τα πάντα δημιουργήθηκαν εκ του Πατρός, δι' Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Υπάρχει πλήρης ενότητα της βουλής του Πατρός και του Υιού στη δημιουργία του κόσμου. Ο Πατήρ εκδίδει το πρόσταγμα προς δημιουργία και ο Υιός το φέρνει σε πέρας. <<Του μεν Πατρός ευδοκούντος , του δε Υιού ενεργούντος και του Αγίου Πνεύματος συνεργούντος>>.

Τα πάντα έλαβα ύπαρξη διά του Υιού ως δημιουργού, αλλά ο Υιός δεν είναι κεχωρισμένος και ανεξάρτητος του Πατρός, αλλά αντλεί τα πάντα εκ του Πατρός και αναφέρει τα πάντα στον Πατέρα.

Διαβάζουμε στις Παροιμίες Σολομώντος (8, 27-30): <<Εγώ η Σοφία ετοίμαζα τον ουρανό και ήμουν κοντά στον Θεό και χαιρόμουν και ευφραινόμην εν τω πρόσωπώ Του>>.

Και ο Απόστολος Παύλος θα γράψει στους Κολασσαείς, 1,16: <<Τα πάντα δι' αυτού και εις αυτόν έκτισται>>.

Είναι αυτός που έγινε άνθρωπος και μας επισκεύθηκε στη γη: <<Ο κόσμος δι' αυτού εγένετο και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω. Εις τα ίδια ήλθε και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι>> (Ιωάν. 1, 10-12).

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Γραφή ομιλεί για Θεό Δημιουργό. Είναι όμως δυνατή η εκ του μηδενός Δημιουργία;

Για ένα Παντοδύναμο, Άχρονο, Αϊδιο και Υπερκόσμιο Θεό, τα πάντα είναι δυνατά. Με τη φράση της <<Γενέσεως>>, <<Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανό και την γην>>, δηλώνεται η εκ του μηδενός δημιουργία του χώρου και του χρόνου που είναι συνυφασμένα μεταξύ τους. Αυτό μας λέγει σήμερα και η επιστήμη. Ότι ο χώρος και ο χρόνος δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα και δεν χωρίζουν. Έτσι από το <<εν αρχή εποίησεν>> της Γραφής φθάσαμε στον χωροχρόνο του Αϊνστάιν.

Διαβάζουμε στον 101ο ψαλμό του Δαυίδ: <<Κατ' αρχάς συ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας και έργα των χειρών σου εισίν οι ουρανοί. Αυτοί απολούνται, συ δε διαμένεις, και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Πώς γνωρίζουμε ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι Θεόπνευστη;

Από το περιεχόμενο των βιβλίων της, για τις υψηλές έννοιες περί Θεού, κόσμου και ανθρώπου και το σημαντικότερο από τις προφητείες περί του Μεσσία που γράφτηκαν 1.000, 800, 600 και 500 χρόνια προ Χριστού.

Ο Πασκάλ λέγει, ότι η μεγαλύτερη απόδειξη της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης είναι η προφητεία, γιατί αυτή αποτελεί ένα συνεχές θαύμα. Σπουδαιότατο δείγμα της γνησιότητας των προφητειών είναι, ότι αυτές βρίσκονται στα χέρια των Εβραίων που σταύρωσαν τον Χριστό.

Αυτοί λοιπόν που δεν τον δέχθηκαν ως Μεσσία και τον σταύρωσαν είναι αδύνατον να νόθευσαν τις προφητείες που αναφέρονται σ' Αυτόν.

Επί πλέον όλες οι προφητείες για τον Μεσσία εκπληρώθηκαν με κάθε λεπτομέρεια στο πρόσωπο του Χριστού.

Υπήρχε, λέγει ο Πασκάλ, η αναμονή και η έλευση του Ιησού πάντοτε επί της γης. Ο Χριστός είναι το μοναδικό πρόσωπο που δεσπόζει σ' όλους τους αιώνες ως <<αναμενόμενος>> και <<ελθών>>. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στον κόσμο που έχει όχι μόνο ιστορία, αλλά και προϊστορία.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ήταν δυνατόν ιστορικά να διατηρηθεί η παράδοση αυτή ανόθευτη;

Και βέβαια ήταν, για τους εξής λόγους:

α) Κατά την αρχαιότητα έχουμε παραδείγματα ύμνων πολλών στροφών που διατηρήθηκαν προφορικά για χίλια χρόνια όπως π.χ. Η ινδική Rigveda με 153.800 λέξεις. Ή ακόμα και με τους στίχους του Ομήρου που για 500 χρόνια ήσαν προφορικοί.

β) Ο Αδάμ έζησε 930 χρόνια και επομένως μετέδωσε προφορικά σε εγγόνια και τετραέγγονα όσα τους αποκάλυψε ο Θεός. Οι πληροφορίες αυτές έφθασαν μέχρι την εποχή του Νώε.

γ) Η πτώση του ανθρώπου είχε σαν συνέπεια την απομάκρυνσή τους από τον αληθινό Θεό. Όμως βλέπουμε στις μυθικές διηγήσεις των λαών να υπάρχει ένας πυρήνας παραδοχής μιας πρωταρχικής κοινής παραδόσεως.

Η ομοιότητα όλων των θρύλων κατά τον πυρήνα σημαίνει την προέλευση αυτών από μία κοινή πηγή.

Επομένως η βιβλική διήγηση φέρει παγκόσμιο χαρακτήρα γιατί είναι αχρωμάτιστη εθνικώς και τούτο είναι ένα δείγμα αξιοπιστίας της βιβλικής διηγήσεως.

δ) Ο Μωυσής ως θεόπνευστος καταγράφει όλες αυτές τις αλήθειες που αποκάλυψε ο Θεός.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Γραφή μας λέγει, ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν εκ του μηδενός. Πώς να το δεχθούμε, αφού κανείς άνθρωπος ως παρατηρητής δεν υπήρχε τότε να το δει;

Πραγματικά δεν υπήρχε ο άνθρωπος όταν έγινε η δημιουργία του Σύμπαντος. Όμως ο Δημιουργός Θεός αποκάλυψε στον άνθρωπο τη δημιουργία του κόσμου.

Αν δεν έδινε τις πληροφορίες αυτές για τη δημιουργία του ουρανού, της γης και του ανθρώπου, κανείς δεν θα γνώριζε για την προέλευσή τους, ούτε για την πρωταρχική πηγή του κακού (τον διάβολο), ούτε περί την υπόσχεση περί ενός Μεσσία – Λυτρωτού.

Από αγάπη λοιπόν ο Θεός αποκάλυψε στον άνθρωπο την αρχή της ιστορίας της ανθρωπότητας και της δημιουργίας του κόσμου, ώστε οι γνώσεις αυτές να μεταδίδονται εκ παραδόσεως στις επόμενες γενιές.

Η προφορική αυτή παράδοση καταγράφηκε αργότερα από τον θεόπνευστο συγγραφέα Μωυσή στο πρώτο του βιβλίο την <<Γένεσιν>> 1.500 χρόνια προ Χριστού.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Παλαιά Διαθήκη είναι σύνολο βιβλίων που τα πρωτότυπά τους είναι στα χέρια των Εβραίων. Εμείς οι Χριστιανοί γιατί την χρησιμοποιούμε και μάλιστα στην Λατρεία μας;

Η Παλαιά Διαθήκη είναι ο αποκαλυπτικός γραπτός λόγος του Θεού που περιέχει την παλαιά συμφωνία του Θεού με τον περιούσιο λαό Του τον Ισραήλ. Υπόσχεται ότι θα τους ευλογεί, εφόσον εκείνοι θα τον υπακούουν και θα μένουν πιστοί σ' Αυτόν.

Η Παλαιά Διαθήκη στο μεγαλύτερο μέρος της, γράφτηκε πρωτοτύπως στα Εβραϊκά. Την κατέχουν οι Εβραίοι που φόνευσαν τον Μεσσία Χριστό και άρα δεν υπάρχει φόβος για παραποίησή της.

Το 250 προ Χριστού μεταφράσθηκε στα Ελληνικά από 72 μεταφραστές. Τη μετάφραση αυτή χρησιμοποιεί η Εκκλησία μας.

Στο πρώτο της βιβλίο την <<Γένεσιν>> περιγράφεται η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου και του ανθρώπου , η πτώση του ανθρώπου, αλλά και η υπόσχεση του Θεού στον πρώτο άνθρωπο, ότι θα στείλει ένα Μεσσία για να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος.

Η Παλαιά Διαθήκη αποτελεί το κλειδί για να ερμηνεύσουμε την Καινή Διαθήκη. Το γιατί ήρθε ο Χριστός στη γη, γιατί σταυρώθηκε, γιατί αναστήθηκε. Γιατί ενδιαφέρθηκε για την ιστορία και πήρε μέρος στην ιστορική περιπέτεια. Ο Χριστός είναι το κλειδί και το κέντρο των δύο Διαθηκών. Η μελέτη της Βίβλου θα μας οδηγήσει στο πρόσωπο του ζωντανού Λόγου του Θεού.

Γι' αυτό η Εκκλησία μας επιλέγει περικοπές από την Θεόπνευστη Παλαιά Διαθήκη, είτε ψαλμούς, είτε προφητείες, είτε διηγήσεις από την κοσμολογία και ανθρωπολογία και τις χρησιμοποιεί στη Λατρεία της, για να κατανοούμε το λυτρωτικό έργο του Χριστού.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος