Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα το φως και την τέταρτη μέρα τον ήλιο. Πώς συμβιβάζεται αυτό;

Ο Θεός δημιούργησε την πρώτη ημέρα την ενέργεια. Ο ήλιος δεν είναι πηγή του φωτός, αλλά φορέας του φωτός. Μέσα σ' ένα κουτί σπίρτα, έχω φωτιά. Παίρνω ένα σπίρτο και το ανάβω. Το σπίρτο είναι φορέας και όχι πηγή του φωτός.

Η πηγή του φωτός είναι ο Θεός, γιατί <<φως εστί>>.

Δεν υπάρχει αντίθεση μεταξύ πρώτης και τέταρτης ημέρας. Την πρώτη ημέρα έχουμε το αίτιον του φωτός που είναι ο Θεός ως πηγή φωτός (ακτίστου) και την τέταρτη ημέρα έχουμε τον φορέα του φωτός τον ήλιο τον αίτιο χωρισμού ημέρας και νυκτός.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ομιλούν για συστολή και διαστολή του αρχέγονου φωτός σε 24ωρη βάση.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και είπεν ο Θεός γενηθήτω φως. Ποιό ήταν αυτό το φως;

Το φως που δημιούργησε ο Θεός στην αρχή της δημιουργίας ήταν η ενέργεια. Έτσι από την ενέργεια περνάμε στην ύλη και από την ύλη στην ενέργεια. Αν π.χ. κάψουμε ένα ξύλο που είναι ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια – φωτιά.

Γιατί ξεκίνησε η όλη δημιουργία από το φως; Γιατί ο Θεός <<φως εστί>>. Ο Θεός είναι όλος φως. Όμως το φως του Θεού είναι άκτιστο, που σημαίνει ότι δεν δημιουργήθηκε από τον Ίδιο, αλλά είναι μέσα στην φύση Του.

Ενώ την ουσία του Θεού δεν την γνωρίζουν ούτε αυτοί οι άγιοι άγγελοι, όμως βλέπουν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Μέσα στη Βασιλεία του Θεού θα βλέπουμε αυτό το φως την ακτίστων ενεργειών του Θεού.

Λέγει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σε ομιλία του στο άγιο Βάπτισμα:

<<Ο Θεός είναι το ύψιστο και απροσπέλαστο και ανέκφραστο φως, το οποίο ούτε νους μπορεί να κατανοήσει, ούτε λόγος να εκφράσει και αυτό φωτίζει κάθε λογική φύση. Αυτό το φως είναι για τα νοητά, ό,τι είναι ο ήλιος για τα αισθητά. Όσο καθαριζόμαστε, τόσο και το φανταζόμαστε. Και όσο το φανταζόμαστε τόσο το αγαπάμε. Και όσο το αγαπάμε, τόσο το κατανοούμε...>>

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Ποιό είναι αυτό το πνεύμα;

Στους ψαλμούς διαβάζουμε: <<Εξαποστελείς το πνεύμα Σου και κτισθήσονται (Ψαλμ. 103, 8).

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λέγουν, ότι είναι το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Θεότητας. Δεν είναι ανυπόστατη πνοή, αλλά ιδιαίτερη υπόσταση που προέρχεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Λόγο.

Το πνεύμα αυτό του Θεού που στέλνεται και δημιουργεί και συνέχει, δεν είναι φύσημα που χάνεται, αλλά πρόσωπο.

Έτσι συνεσκιασμένα υπάρχουν και τα τρία πρόσωπα στην δημιουργία.

Ο Πατήρ θέλει, ο Λόγος δημιουργεί, το Άγιο Πνεύμα ζωοποιεί, δίνει ζωή.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Για ποιόν ουρανό και ποιά γη ομιλεί η Γραφή;

Ο ουρανός είναι η περιοχή των ορατών και αοράτων κτισμάτων. Μέσα σε σ' αυτόν περικλείονται και περιορίζονται οι νοερές δυνάμεις των αγγέλων και όλα τα αισθητά.

Έχουμε τρεις ουρανούς.

α) Τον μετεωρολογικό ή ατμοσφαιρικό ουρανό.

Λέμε, τα σύννεφα είναι στον ουρανό

β) Τον αστρικό ουρανό. Λέμε, ο ήλιος λάμπει στον ουρανό.

γ) Τον πνευματικό ουρανό. Λέμε, ο Θεός είναι στον ουρανό. Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι αρπάχτηκε << έως τρίτου ουρανού>>.

Η γη είναι ο πλανήτης στον οποίο κατοικούμε. Είναι ο πλανήτης πάνω στον ποίο θα παιχθεί το δράμα του ανθρώπου.

Αν στην πορεία της ζωής το ενδιαφέρον του ανθρώπου στράφηκε και στον έναστρο ουρανό, αυτό δεν απασχόλησε τότε τον συγγραφέα της Βίβλου. Από την αρχή τον άνθρωπο τον ενδιέφερε η γη. Μήπως σύγχρονοι άνθρωποι δεν λένε; Πώς ο άνθρωπος θέλει να κατακτήσει τα άστρα, αφού δεν τακτοποίησε τα της γης;

Αφού στην γη δεν υπάρχει ειρήνη και ευτυχία αλλά πόλεμοι και δυστυχία, γιατί ζητάμε να πάμε πιο πέρα; Η προσπάθεια κατάκτησης των άστρων γίνεται για να πραγματοποιηθεί η κατάκτησης της γης εκ των άστρων. Δηλαδή η επιβολή διά των άστρων.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο;

Προσωπικά ο Θεός δεν είχε ανάγκη τη δημιουργία. Δημιούργησε τον κόσμο για τους εξής λόγους:

α) Από αγάπη, για να συμμετέχει και η δημιουργία στην μακαριότητα του Θεού.

β) Γιατί το ήθελε ο ίδιος.

Τα δύο αυτά, το θέλω και η αγάπη του Θεού συνέβαλαν στην όλη δημιουργία.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Ποιός είναι ο Δημιουργός Θεός;

Είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Τα πάντα δημιουργήθηκαν εκ του Πατρός, δι' Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Υπάρχει πλήρης ενότητα της βουλής του Πατρός και του Υιού στη δημιουργία του κόσμου. Ο Πατήρ εκδίδει το πρόσταγμα προς δημιουργία και ο Υιός το φέρνει σε πέρας. <<Του μεν Πατρός ευδοκούντος , του δε Υιού ενεργούντος και του Αγίου Πνεύματος συνεργούντος>>.

Τα πάντα έλαβα ύπαρξη διά του Υιού ως δημιουργού, αλλά ο Υιός δεν είναι κεχωρισμένος και ανεξάρτητος του Πατρός, αλλά αντλεί τα πάντα εκ του Πατρός και αναφέρει τα πάντα στον Πατέρα.

Διαβάζουμε στις Παροιμίες Σολομώντος (8, 27-30): <<Εγώ η Σοφία ετοίμαζα τον ουρανό και ήμουν κοντά στον Θεό και χαιρόμουν και ευφραινόμην εν τω πρόσωπώ Του>>.

Και ο Απόστολος Παύλος θα γράψει στους Κολασσαείς, 1,16: <<Τα πάντα δι' αυτού και εις αυτόν έκτισται>>.

Είναι αυτός που έγινε άνθρωπος και μας επισκεύθηκε στη γη: <<Ο κόσμος δι' αυτού εγένετο και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω. Εις τα ίδια ήλθε και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι>> (Ιωάν. 1, 10-12).

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος

Η Γραφή ομιλεί για Θεό Δημιουργό. Είναι όμως δυνατή η εκ του μηδενός Δημιουργία;

Για ένα Παντοδύναμο, Άχρονο, Αϊδιο και Υπερκόσμιο Θεό, τα πάντα είναι δυνατά. Με τη φράση της <<Γενέσεως>>, <<Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανό και την γην>>, δηλώνεται η εκ του μηδενός δημιουργία του χώρου και του χρόνου που είναι συνυφασμένα μεταξύ τους. Αυτό μας λέγει σήμερα και η επιστήμη. Ότι ο χώρος και ο χρόνος δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα και δεν χωρίζουν. Έτσι από το <<εν αρχή εποίησεν>> της Γραφής φθάσαμε στον χωροχρόνο του Αϊνστάιν.

Διαβάζουμε στον 101ο ψαλμό του Δαυίδ: <<Κατ' αρχάς συ, Κύριε, την γην εθεμελίωσας και έργα των χειρών σου εισίν οι ουρανοί. Αυτοί απολούνται, συ δε διαμένεις, και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται.

Πατήρ Γεώργιος Α. Καλπούζος